Nimmer – Rosemary Hart

Dit eiland is een bevroren wereld - een wrede gevangenis onder een glazen stolp.
De zee is eindeloos. De luchten bezaaid met onbekende sterren.
Zijn ogen zijn als scherven van blauwe diamant: Scherp. Koud. Onontkoombaar.

Hij hoort bij de uitgestrektheid van de zee, de lokroep van de getijden, bij wijdopen luchten bezaaid met sterren. Hij is fluweel en ijzer en ijs.
Vertrouwen kan ik hem niet… Maar ik moet wel.